چکیده ای از تازه ترین ها

آخرین دیده های من از اینترنت

ولنتاین یا سپندارمذگان

with 19 comments

اینک زمین را می ستایم
زمینی که ما را در بر گرفته است
ای اهورا مزدا
زنان را می ستایم
زنانی که از آن تو به شمار آیند
و از بهترین اشه برخوردارند می ستایم
اوستا.یسنا38.بند1

برای دیدن عکس در حالت بزرگ روی آن کلیک کنید

وقتی به شروع و چگونگی وقوعش فكر می كنم، بنظرم همه چیز گیج و پیچیده می آید!
اما ظاهرا این گیجی چندان هم عجیب ودور از انتظار نیست، چون عبارت ضربه فرهنگی را چنین تعریف كرده اند:
تغییراتی در فرهنگ كه موجب به وجود آمدن گیجی، سردرگمی و هیجان می شود.
این ضربه چنان نرم و آهسته بر پیكر ملت ما فرود آمد كه جز گیجی و بی هویتی پی آمد آن چیزی نفهمیدیم!

شاید افراد زیادی را ببینید كه كلمات Hi و Hello را با لهجه غلیظ Americanاش تلفظ می كنند.
اما تعداد افرادی كه از واژه درود استفاده می كنند، بسیار نادر است!
همینطور كلمه Thanks بیش از سپاسگزارم و Good bye بسیار راحت تر از بدرود در دهان ها می چرخد. ما حتی به این هم بسنده نكرده ایم!
این روزها مردم برگزاری جشن ها و مناسبت هی خارجی را نشانه تجدد، تمدن و تفاخر می دانند. سفره هفت سین نمی چینند، اما در آراستن درخت كریسمس اهتمام می ورزند!
جشن شب یلدا كه به بهانه بلند شدن روز، بری شكرگزاری از بركات و نعمات خداوندی برگزار می شده است را نمی شناسند، اما همراه و همزمان با بیگانگان روز شكرگزاری برپا می كنند!
همه چیز را در مورد Valentine و فلسفه نامگذاریش می دانند، اما حتی اسم سپندار مذگان به گوششان نخورده است.

چند سالی است حوالی 25 بهمن ماه ( 14 فوریه ) كه می شود هیاهو و هیجان را در خیابان ها می بینیم. مغازه های اجناس كادوئی لوكس و فانتزی غلغله می شود. همه جا اسم Valentine به گوش می خورد. از هر بچه مدرسه ای كه در مورد ولنتاین سوال كنی می داند كه » در قرن سوم میلادی كه مطابق می شود با اوایل امپراطوری ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام كلودیوس دوم. كلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینكه سربازی خوب خواهد جنگید كه مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراطوری روم قدغن می كند. كلودیوس به قدری بی رحم و فرمانش به اندازه ای قاطع بود كه هیچ كس جرات كمك به ازدواج سربازان را نداشت. اما كشیشی به نام والنتیوس ( ولنتاین ) ، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می كرد. كلودیوس دوم از این جریان خبردار می شود و دستور می دهد كه والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می شود. سرانجام كشیش به جرم جاری كردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام می شود … بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می دانند و از آن زمان نهاد و سمبلی می شود برای عشق! «

اما كمتر كسی است كه بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، كه از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است!

جالب است بدانید كه این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با 29 بهمن، یعنی تنها 4 روز پس از والنتاین فرنگی! این روز سپندار مذگان یا اسفندار مذگان نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان روز عشق به این صورت بوده است كه در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند، هریك از روزهای ماه نیز یك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول «روز اهورا مزدا»، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه ) كه نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاكی» كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» كه خاص خداوند است و روز پنجم «سپندار مذ» بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یك بار، نام روز و ماه یكی می شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، مهرگان لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند.

سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پیدا می كردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می كردند.

ملت ایران از جمله ملت هایی است كه زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و كلا جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی كه ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم شكوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است. نقطه مقابل ملت ما آمریكاییها هستند كه به خود جهان بینی دچار می باشند. آنها دنیا را تنها از دیدگاه و زاویه خاص خود نگاه می كنند. مردمانی كه چنین دیدگاهی دارند، متوجه نمی شوند كه ملت های دیگر شیوه های زندگی و فرهنگ های متفاوتی دارند. آمریكاییها بشدت قوم پرستند و خود را محور جهان می دانند. آنها بر این باورند كه عادات، رسوم و ارزش های فرهنگی شان برتر از سایرین است. این موضوع در بررسی عملكرد آنان بخوبی مشهود است. بعنوان مثال در حالی كه این روزها مردم كشورهای مختلف جهان معمولا به سه، چهار زبان مسلط می باشند، آمریكاییها تقریبا تنها به یك زبان حرف می زنند. همچنین مصرانه در پی اشاعه دادن جشن ها و سنت های خاص فرهنگ خود هستند.

اطلاع داشتن از فرهنگ های سایر ملل و مرعوب شدن در برابر آن فرهنگ ها دو مقوله كاملا جداست. با مرعوب شدن در برابر فرهنگ و آداب و رسوم دیگران، بی اینكه ریشه در خاك، در فرهنگ و تاریخ ما داشته باشد، اگر هم به جایی برسیم، جایی ست كه دیگران پیش از ما رسیده اند و جا خوش كرده اند!

برای اینكه ملتی در تفكر عقیم شود، باید هویت فرهنگی تاریخی را از او گرفت. فرهنگ مهم ترین عامل در حیات، رشد، بالندگی یا نابودی ملت ها است. هویت هر ملتی در تاریخ آن ملت نهاده شده است. اقوامی كه در تاریخ از جایگاه شامخی برخوردارند، كسانی هستند كه توانسته اند به شیوه مؤثرتری خود، فرهنگ و اسطوره های باستانی خود را معرفی كنند و حیات خود را تا ارتفاع یك افسانه بالا برند. آنچه برای معاصرین و ایندگان حائز اهمیت است، عدد افراد یك ملت و تعداد سربازانی كه در جنگ كشته شده اند نیست؛ بلكه ارزشی است كه آن ملت در زرادخانه فرهنگی بشریت دارد.

شاید هنوز دیر نشده باشد كه روز عشق را از 14فوریه ( Valentine ) به 29 بهمن ( سپندار مذگان ایرانیان باستان ) تغییر دهیم .

پی نوشت : دوست عزیز علیرضا جان خیلی ممنون از کامنت بلند بالایی که برای ولنتاین گذاشته بودی من خیلی خوشحالم که دوست خوبی مثل شما به این وبلاگ توجه داره . درسته که شاید هیچ نشانه ایرانی ای توی این وبلاگ نباشه که کاشکی بود چون من به عنوان یک ایرانی به جز چند تا اسم ساده چیزی از تاریخچه ایران یا حتی روزهای بزرگش نشنیدم ولی تا دلتون بخواد از ولنتاین و عید پاک و … شنیدم شایدم کم کاری از خودم بوده چون وظیفه منه که درباره کشورم بدونم . به هر حال کاشکی جنبش یا بازی توی وبلاگستان درباره روزها و نام های ایرانیان که هر کی به وسع خودش کاری انجام بده . درباره مطالب هم شاید کم کاری از جای دیگه باشه  چون مطالب این وبلاگ در مورد وب 2 و گجت و غیره است که ما چیزی از نام مخترعین ایرانی نمیبینیم تو این صنعت یا حتی کمکی توی این پیشرفت مگر توی بعضی از نمایشگاهها وقتی پایین اختراع رو ببینیم به یه اسم ایرانی یا یه گروه بر بخوریم که برامون جالب باشه . من خودم به عنوان یه وبلاگ نویس تاحالا چیکار کردم به جز ترجمه ؟ حرف دل که زیاده . خوشحال میشم اگه این مطلب رو خوندید کامنت یا ایمیلی برای من ارسال کنید .

منبع

About these ads

Written by محمد کشوری

فوریه 17, 2008 در 5:05 ق.ظ.

نوشته شده در اخبار

برچسب خورده با , ,

19 پاسخ

با استفاده از RSS در دیدگاه‌ها مشترک شوید.

  1. سلام
    من از به عنوان یکی از نوادگان کورش کبیر از تو ای محمد فرزند کشوری به خاطر این پست سپاسگذاری می کنم .
    موفق باشی

    یا علی مدد .

    ali786

    فوریه 17, 2008 at 10:23 ق.ظ.

  2. درود!
    وبلاگ «رپ یاس» آپدیت شد.
    بیا ببین.
    در ضمن یادم رفت بگم موفق باشید.
    بدرود…
    http://1yas.wordpress.com

    Yasin

    فوریه 17, 2008 at 11:05 ق.ظ.

  3. امروز من تو وبلاگی رفتیم درست پایین این مستر یاسین با همین متن کپی پیستی نظر گذاشتم! این دهمیه فکر کنم! ایش….

    جناب تشکر!
    تو همه کشورها روز عشق وجود داره! هم ولنتاین هم روز عشقی که خودشون به رسمیت می شناسن! این دیگه بستگی به ملت داره چه طور شاخ و برگ بده، چطور گسترشش بده، چطور مردم رو آشنا کنه.

    در ژاپن همه زنان موظف هستن برای تمامی مردان در روز ولنتاین شکلات بخرن، حتی برای رئیس شرکتی که در اون کار میکنن. و یک روز دیگه که تمام مردان فقط برای عشاق خودشون گل می خرند.

    در چین علاوه بر روز ولنتاین روزی وجود داره برای تمام زنان و دختران!

    در …..

    فقط هم در عربستان این روز ممنوع می باشد!

    خود کشور این روز رو به رسمیت می شناسه! چقدر خوب میشه که روز عشق ایرانی ها هم همگانی بشه.

    چشم غمگین

    فوریه 17, 2008 at 12:30 ب.ظ.

  4. بابا از وقتی آدم و حوا بودن این جور عشق های بندتنبانی هم بودن!
    روز موز نمی خواد که!!
    تمام حرف آدما تو این دو روزه هستی خفت زا همینه دیگه: خور و خواب و عشق و شه- وت!!!
    حالا بگذریم که ایرانی ها تو این 4 مورد سرآمد مللند :)

    کوچه باغ

    فوریه 17, 2008 at 12:44 ب.ظ.

  5. تلاقی روز عشاق رو با شب جمعه(!) رو در امسال به شما تبریک می گم .

    حامد

    فوریه 17, 2008 at 2:08 ب.ظ.

  6. درود
    از مقاله زیبایتان تشکر می کنم به امید روزی که همه به ایرانی بودن خود افتخارکنند و آداب ورسوم
    اصیل ایرانی رواج پیدا کند
    بدرود

    شاپور

    فوریه 17, 2008 at 3:04 ب.ظ.

  7. آخه یکی از دلایلی که جوونامون بیشتر جشنهای فرنگی رو مد نظر قرار میدن واسه اینه که جشنهای مرسوم خودمون از بس بهش نپرداختن یواش یواش فراموش شده و حتی نسلهای جدید هم دیگه هیچ اطلاعی از اونها نداشتن ! در صورتی که جشنهای فرنگی هنوز که هنوز برگزار میشه و سالانه از رادیو و تلویزیون و ماهواره به اطلاع همه ملتها میرسه از جمله مردم ما ! پس نباید گله ای داشته باشیم … اینجوری میشه که بچه های دبستانیمون ولنتاین رو عوض سپندارمذگان بهم تبریک میگن و کادو میدن

    دستت درد نکنه ممدی :)

    مرجان

    فوریه 17, 2008 at 3:40 ب.ظ.

  8. خیلی ممنون. من که امیدوارم اینطوری بشه چون خودم اصلاً ولنتاین را دوست ندارم اما اگه بدونم به ایران خودمون ربط داره شاید که چه عرض کنم حتماً اون روز را به عشقم(ft) تبریک میگم. چون هیچوقت ولنتاین را بهش تبریک نگفتم و بهش هم گفتم من دوست ندارم چنین روزی روز عشقمون باشه. به امید سلامتی همه عاشقا. یه صلوات تو دلت بفرست و بگو خدایا به امید تو. اگه میتونی هم داد بزنی که چه بهتر. پس با صدای بلند خدایا به امید تو.

    احمد

    فوریه 17, 2008 at 3:53 ب.ظ.

  9. The fucked up WEST civilization is proud of some illiterate IRANIAN…..We better keep our best history and do NOT follow these bullshits like VALENTINE

    Achaemenian Soldier

    فوریه 17, 2008 at 5:23 ب.ظ.

  10. تا جایی که من سر در آوردم این سپندارمذگان بیشتر روز زن هست تا روز عشق. شاید بشه یه جورایی مهرگان رو روز عشق دونست ولی سپندارمذ رو قبول ندارم که روز عشق بوده.

    فریاد

    فوریه 17, 2008 at 5:50 ب.ظ.

  11. ممنونم که باعث ترویج فرهنگ ایرانی می شید من دیگه به جای ولنتاین این روزو تبریک می گم و به هرکسی که بشناسم هم یاد می دم بیاید نذاریم فرهنگمون فراموش شه مرسی

    Rehy

    فوریه 17, 2008 at 11:56 ب.ظ.

  12. یعنی شما ایرانی ها ادم بشو نیستین . هر چیزی که تو دنیا رواج پیدا میکنه سریع یه چاخانی رو براش پیدا می کنید میگید ما فلان بودیم و اینکار رو ما اول کردیم خجالت بکشید دست از دروغ هاتون بردارید کی میخواهید ادم بشید . توی همه چی میکید ما اولیم حتی توی ؟؟؟؟؟؟
    بابا اینقدر چاخان نگید . برید کتاب بخونید و فکر نکنید همه چی از شما بوده . این باورهای غلط رو توی کلتون نکنید . دارند الکی بادتون میکنند . یعنی توی این دنیا هیچ تمدنی قبلز شما نبوده و توی اون هم اولید؟؟؟؟ عجب خیلی پرو هستید که اینقدر مغزتون کوچک فکر میکنه چون اگه همه جای دنیا رو میدیدید نمی گفتید ما ما ما . توی یه اطاقی نشستید میگید عجب اطاق قشنگی هیچ جای دنیا همچین اطاقی نیست و ما بهترین اطاق دنیا رو داریم و ما اولین اطاق دنیا رو ساختیم …. بیدار باش ای داریوش و بدبختی این مردم رو ببین….

    هه هه هه

    فوریه 18, 2008 at 1:18 ق.ظ.

  13. حتما منظورت كوروش است ديگه، نه داريوش!
    من ياد سخنراني معروف انداختي (بيدار باش ارتشي)
    بله رفيق،
    مشكل ما بي سوادي و بي هويتي است

    مازيار

    فوریه 18, 2008 at 9:05 ق.ظ.

  14. حتما منظورت كوروش است ديگه، نه داريوش!
    من ياد سخنراني معروف انداختي (بيدار باش ارتشي!)

    بله رفيق، مشكل ما بي سوادي و بي هويتي است

    مازيار

    فوریه 18, 2008 at 9:08 ق.ظ.

  15. در تایید حرفهای شما باید بگویم وقتی حتی یک خیابان یا کوچه ای به نام کوروش نداریم چه توقعی می شه داشت که مردم روز عشق را در 29 بهمن بزرگ بدارند؟؟؟

    روشنک

    فوریه 18, 2008 at 9:27 ق.ظ.

  16. جناب آقای کشوری عزیز
    نمیدونی چقدر خوشحالم کردی، با این مطلب قشنگت و اون لطفی که به این بنده حقیر داشتی. راستش بعد از اون کامنتی که برای شما نوشتم، با یه جستجو تو آینترنت به مراسم سپندارمذگان رسیدم که اتفاقا اکثر مطالب رو تازه نوشته بودن و من همش با خودم میگفتم یعنی محمد هم در مورد این مراسم مطلب مینویسه؟ و نمیدونی امروز صبح ساعت 9 وقتی فقط کلمه سپندارمذگان رو تو مطالب جدیدت دیدم چقدر خوشحال شدم.
    محمد جان، من هم مثل خودت علاقه زیادی به تکنولوژی و فناوری اطلاعات دارم و اصلا شغل من اینه. ولی میدونی، فردی که تو رشته مهندسی درس خونده باشه و از تاریخ و تمدن کشور خودش اطلاعات کافی داشته باشه بسیار بیشتر از کسی که تو رشته مرتبط مثل ادبیات و تاریخ ایران درس خونده باشه به چشم میاد (تازه خدا کنه اون رشه رو دوست داشته باشه و فقط به خاطر مدرک نرفته باشه)
    در ثانی، شاید به نوعی وظیفه ما کامپیوتری ها باشه که تمدن خودمون رو (تو این دنیای وانفسا که یکی مولوی رو مال خودش میدونه یکی دیگه ابن سینا و ابوریحان رو و یکی دیگه هم خلیج فارس رو) از طریق رسانه های جدید به همه معرفی کنیم. تا اگه کشوری خواست باز هم از این غلطا بکنه، دیگه جرات این کارها رو نداشته باشه. مثل بمب گوگلی خلیج فارس که به نظر من شاهکاری از اتحاد بروبچه های اینترنی ایران بود.

    تفاوت کامنتهای این مطلب قشنگت با مطالبی که تو روز ولنتاین نوشته بودن اینه که توی اونجا فقط دوستان تبریک گفته بودند و از بی عشقی خودشون حرف زده بودند. ولی اینجا، بوی ایرانی بودن رو میشه حس کرد.
    چیزی که فرق کرده. اینه که سال دیگه، لااقل اونایی که این مطلب رو خوندن، ابراز علاقه به اونی رو که دوستش دارن رو چند روز دیرتر، ولی با عطر و بوی ایرانی تبریک میگن.

    با احترام به سخنان آقای «هه هه هه» و با تشکر از دمکراسی وبلاگی شما، باید عرض کنم که اهمیتی نمیدم این آقای روشنفکر غرب زده که ادعا میکنه 4 تا کتاب خونده و به این نتیجه رسیده کا ما ایرانی ها (بعلاوه خودشون) آدم بشو نیستیم چی میگه.
    واقعا جای تاسف داره که یک ایرانی اجداد خودش (داریوش) رو صدا بزنه تا بگه بیا بدبختی مردم رو ببین. اگه من جای آقای «هه هه هه» بودم میگفتم داریوش، بیا و ببین دارم تمام تلاش خودمو میکنم تا از ایران و ایرانی دفاع کنم.
    مهم اینه که من یک ایرانی هستم. اگر هم بر فرض مثال تاریخ ما، مناسبت یا عیدی رو نداره، چرا ما درستش نکنیم؟ چرا باید بزاریم خاجی ها بیان و واسمون روز مشخص کنن که تو این روز به معشوقتون بگید «عزیزم من دوست دارم»؟
    محمد جان، حرف دل خیلی زیاده. باز هم ممنون از این که وقت گزاشتی و مطلب (خارجی ها بهش میگن کامنت) منو خوندی.
    فقط از فردا که میخوام به وبلاگت سر بزنم یه فرقی با دیروز داره. اون هم اینه که افتخار میکنم که به یک وبلاگ ایرانی که چکیده ای از تازه ترین ها رو میگه، سر میزنم.

    علیرضا

    فوریه 18, 2008 at 10:14 ق.ظ.

  17. یه روز چشم باز کردیم و دیدیم بیگانگی مثل بیچک هرز از سر و کولمون بالا رفته
    چرا؟
    چون ما بلد نیستیم گل های زیبای باغچمون رو به نمایش بزاریم حتی بلد نیستیم خودمون این گلهای زیبایی که پدرانمون با هزار امید و آرزو برامون کاشتن رو ببنینم
    این می شه که بیگانگان فرصت پیدا می کنن تا خار های زشت و بی ارزششون رو به نمایش بزارن و اینقدر براش تبلیغ کنن که ما به چشم زیباترین گلهای دنیا ببینیمشون
    با اینکه عاشق فرهنگ کهن ایران هستم اما اعتراف می کنم تا امسال اسم سپندار مذگان رو نشنیده بودم و مطمعنم 99 درصد جوون های دیگه هم نشنیدن.
    خیلی گناه ما نیست که داریم به طرف فرهنگ غرب کشیده میشیم چون اونها اینقدر عرضه داشتن که فرهنگشون رو با هر رسانه ای که وجود داره، از فیلم و انیمیشن گرفته تا اینترنت و ماهواره، توی مخ ما فرو کنن اما ما اینقدر غیرت نداشتیم که فرهنگ خودمون رو به خودمون بشناسانیم

    jadoogar

    فوریه 18, 2008 at 10:49 ق.ظ.

  18. مطلب بسیار خوبی آماده كرده بودید.

    یه مطلب دسته بندی شده جالب هم در یه سایت به نام http://www.KCD-CO.com دیدم كه اون هم مطالب جالبی داره.

    برای كسب اطلاعات بیشتر درباره آداب و رسوم غنی خودمون، باید بیشتر از اینها تلاش كنیم.

    Mostafa

    فوریه 18, 2008 at 1:13 ب.ظ.

  19. tashakor.matne jalebi bud.man harfi nadaram ba nazare marjan khanum movafegham

    farzane

    فوریه 18, 2008 at 8:54 ب.ظ.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: